Radni miejscy podjęli uchwałę o wprowadzeniu na obszarze śródmieścia dużego miasta stref płatnego parkowania. Miasto podzielono na dwie strefy. Droższą i tańszą. Opłaty będą zróżnicowane i zależne od czasu parkowania. Pierwsza godzina będzie kosztować odpowiednio 2,5 zł i 2 zł.  Następne godziny mają być nieco droższe. W dyskusji nad wysokością i sensownością opłat pominięto cel, na który mają być przeznaczone pieniądze uzyskane z wprowadzanych opłat. Dotychczasowe doświadczenia wykazują, że pieniądze pochłonie lokalna biurokracja. Obywatelom miasta po pobranych od nich pieniądzach pozostaną jedynie wspomnienia.

Pobieranie opłat za parkingi w centrum miasta jest czymś absolutnie naturalnym w gospodarce wolnorynkowej. Śródmieścia miast cierpią na niedobór powierzchni. Najlepiej znanym i rozpoznanym regulatorem dostępu do tych powierzchni są opłaty za ich korzystanie a w przypadku nieruchomości ich ceny. Rekompensatą za wysoką cenę śródmiejskich nieruchomości jest możliwość uzyskiwania z nich dochodu. Wyższego niż można uzyskać z nieruchomości w strefach peryferyjnych. Miasto będące właścicielem śródmiejskich gruntów pod drogami ma możliwość uzyskiwania dochodów ze śródmiejskich gruntów na tych samych zasadach co inni właściciele śródmiejskich nieruchomości. Skoro korzyści z tytułu posiadania nieruchomości przysparzają dochodu ich właścicielom to i nieruchomości stanowiące własność miasta powinny również przysparzać dochodu ich właścicielowi - miastu. Tak się szczęśliwie składa, że tymi właścicielami jesteśmy My – mieszkańcy miasta.
Należy mieć jednak na względzie, że miasto czerpie już dochód z nieruchomości. Opłata za parkowanie jest jedynie elementem dodatkowym tego dobrze funkcjonującego mechanizmu. Głównym źródłem dochodu są obecnie nieruchomości stanowiące własność zamozniejszych obywateli oraz firm działających w tych miejscach. Opłata za parkowanie jest dodatkowym źródłem dochodu od nieruchomości miejskich. Należących do obywateli miasta jako wspólnoty, do gminy.
KONSTRUKCJA PODATKÓW OD NIERUCHOMOŚCI
Od wszystkich właścicieli nieruchomości, które są położone na terenie gminy pobierane są skrzętnie podatki od nieruchomości. Odrębnie od powierzchni budynków i odrębnie od powierzchni gruntów. Dodatkowo od części gruntów pobierane są opłaty za wieczyste użytkowanie tych gruntów.
Roczna wysokość tego podatku, przykładowo w Gliwicach,  przedstawia się następująco:
od budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej - 18,67 zł/m2  (co stanowi 98 % stawki maksymalnej obowiązującej w Polsce);
od budynków mieszkalnych lub ich części (w tym piwnic, strychów, garaży w budynkach mieszkalnych)-  0,56 zł/m2 (co stanowi 95 % stawki maksymalnej obowiązującej w Polsce);
od  powierzchni gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej-   0,66 zł/m2 (co stanowi 93 % stawki maksymalnej obowiązującej w Polsce);.
Innymi słowy Rada Miasta Gliwice oszacowała cenność gliwickich nieruchomości na średnim poziomie 95% najdroższych miast polskich. Jest to założenie przysparzające być może nieco prestiżu Gliwicom jednak mocno oddalone od prawdy.
Gliwice w porównaniu z innymi polskimi miastami nie wypadają zbyt prestiżowo jeżeli chodzi o ceny podstawowych nieruchomości - mieszkań (Gliwice 3828zł/m2, Wrocław 7194 zł/m2, Warszawa 9347zł/m2, Kraków 7685zł/m2). Procentowo, jeśli przyjąć wartość m2 w Warszawie za 100% to Kraków nieco wyprzedzając Wrocław stanowi 80%, a Gliwice zaledwie 40%. Natomiast znacznie lepiej Gliwice prezentują się jako poborca podatków od nieruchomości. Tu Nasze Miasto należy do ścisłej krajowej czołówki. Właściciele lokalnych nieruchomości są dostawcami podatków na poziomie niemal maksymalnym.
Ciekawych danych dostarcza budżet miejski: podatek od nieruchomości w przychodach gminy stanowi 22%, dzierzawa nieruchomości to 15% dochody z tytułu oddania w zarząd nieruchomości to 1% a w 2007 roku sprzedaż nieruchomosci to 6% wpływów miasta. Z tych danych wynika, że 44% całkowitego dochodu własnego Gminy Gliwice płynie do kasy miasta dzięki istnieniu nieruchomości! Część wpływów zapewniają nieruchomości miejskie a część wszelkie nieruchomości pozostałe.
Z naturalnych względów największy dochód zapewnia miastu śródmieście. Tu jest największe zagęszczenie nieruchomości i tu występuje najbardziej ożywiona działalność ludzka. To w strefie śródmiejskiej bije główny strumień pieniędzy kierowanych do kasy miejskiej. Tu zarabiamy wspólnie, jako obywatele Naszego Miasta najwięcej. I to jest norma kazdego miasta. Niestety w Polsce i inne normy dotyczace śródmieśc miast obowiązują!!! Wydawałoby się, że zwykle jeśli są pieniądze to i jest miejsce na wydatki, na inwestycje, na remonty i modernizacje. Niestety! Śródmieście Gliwic, kluczowy dostawca miejskiego dochodu jest zaniedbane, poszarpane i popisane sprayem. Wystarczy wyjść nieco poza rynek by znaleźć się w ciemnych zaułkach z obłażącymi tynkami, psimi odchodami, zdeformowanymi chodnikami i podziurawionymi nawierzchniami ulic. Część śródmiejskich kamienic to ruiny administrowane dumnie przez wyspecjalizowane w zarządzaniu służby miejskie. Smaczku temu trwałemu nieładowi okraszonego smrodem moczu dodaje atmosfera sobotniego i niedzielnego poranka na Starym Mieście. Walające się śmieci, odłamki tłuczonego szkła mieszają się z rzygowinami młodocianych użytkowników lokalnej gastronomii.
To bardzo dobrze, że Gliwice się rozruszały, że gliwicka Starówka zapełnia się szczelnie niemal każdego dnia. To wspaniale, że powstają jak grzyby po deszczu nowe lokale, kluby, puby i restauracje. Tak ma być. To jest właśnie normalne i zdrowe. W wolnym, normalnym kraju ludzie ciężko pracują, ucztują i bawią się. Tak było w Gliwicach przed wojną i tak zaczyna się dziać obecnie.
Nienormalne jest natomiast gdy władze miasta Gliwice puszczają wszystko samemu sobie. Gdy rola miasta zaczyna się i kończy na pobieraniu podatków i opłat. Źle się dzieje gdy lekceważy się „kurę znoszącą złote jaja”. Tak jak do restauratorów należy podawanie posiłków i lanie piwa tak do władz miasta należy zapewnienie ładu i porządku. Monitoring śródmieścia nie powinien polegać wyłącznie na zamontowaniu tablic informacyjnych na rogatkach. Przydało by się by działał i pomagał w utrzymywaniu porządku. Nieźle by się stało gdyby przed przystąpieniem do pobierania opłat parkingowych na jezdniach śródmiejskich ulic pojawiła się jakaś nawierzchnia używana zwyczajowo w cywilizacji zachodniej. O wymianę proszą się także gliwickie, śródmiejskie chodniki. Ważne jest by władze miasta Gliwice przyjęły do wiadomości fakt, że śródmieście Gliwic należy sprzątać. Pielęgnowanie ukwieconych rabat przed Urzędem Miejskim to nie jedyna płaszczyzna, o którą powinno się dbać w Gliwicach. Miejska przestrzeń wspólna ma o wiele większą powierzchnię.
Jeżeli w Gliwicach, w strefie śródmiejskiej miasta, na Starym Mieście nie robi się nic, jeśli nie oddaje się w inwestycjach miejskich pobranej od obywateli „grubej kasy” to jest to oznaką, że pieniądze są przeżerane przez rozrastającą się publiczną biurokrację. Jeżeli planowane do pobrania z opłat parkingowych pieniądze ma spotkać ten sam los, który spotyka pieniądze pobierane dotychczas to rozważania o opłatach parkingowych nie mają żadnego ekonomicznego uzasadnienia. Są wyłącznie przejawem pazerności radnych miejskich i prezydentów upstrzonej przekonaniem o naiwności mieszkańców miasta, na którą rozsądni mieszczanie nie powinni sobie pozwalać. Rozsądni obywatele powinni raczej dokonywać w przyszłości bardziej racjonalnych wyborów podczas „wyborów”.